neden felsefeyle ilgilenmiyoruz?

(Oncelikle dikkat cekmeyi istedigim konu basliktaki fiilin 1. cogul sahista oldugu.)

felsefe ikinci sınıftayim ve fakulteye girdigimden bu yana da felsefe_toplulugu e-mail grubuna uyeyim. zaten genelde yahoo grup -en azindan benim hayatimda- cok saglam isleyen ve ilerleyen bir sey degil ama goruyorum ki -bence siz de goruyorsunuz- bu grup cok da "kutsal" amaclar icin kulanılmadı bugune kadar.bir tartisma ciktigina yada bir konu hakkında herkesin fikir belirttigine BEN sahit olmadim.

simdi bir web sayfamiz var, icinde de bir forumumuz, bir baslik da var hatta forumda ama yine sesimiz cikmiyor.

ortada "ya diger okullarin felsefe klupleri cok acayip isliyomus" soylentileri fink atarken neden bizim bu kadar iletisemedigimizi merak edenler vardır benim gibi.

kimseye ogut veriyor gibi gozukmek istemiyorum, oyle bir amacimda yok ama, artik bu durum beni iyiden iyiye rahatsiz eder oldu. ve basliktaki soruya yanit bulmakla "is"e baslamayı düsündüm.

neden felsefeyle ilgilenmiyoruz?

felsefeyle ilgilenemeyecek kadar yogun mu aslinda hayatlarimiz? cok ciddi mevzularda kafa patlatıyoruz da, felsefeye zaman mi kalmiyo vs. öyleyse neden felsefe okuyoruz universitede?

ilgileniyorsak, ne yapıyoruz? neden paylasmiyoruz kafamizakiileri birbirimzle? yoksa hakikate ulastigimizi
mi dusunuyoruz, birbirimize ihtiyacimiz olmadigini? yok eger bunlari dusunmuyorsak, nerdeyiz? hazir en az 20-30 kisi beraberken bundan faydalanmaliyiz. derler ya birlikten kuvvet dogar diye. kuvvete ihtiyacimiz yok mu yani?

neden "diger okullarin felsefe klupleri" gibi faal olamayalim, benim tanidigim bile kac kisi var okuyan ve dusunen, ama bir turlu bir araya gelemiyoruz. kongreler de bence tam anlamiyla amacina ulasamiyor bu olumsuzluktan dolayı.

butun bunlari sorgulasak diyorum ben
felsefe-toplum baglaminda.
bir seyleri ise yaratmak adina..

eger dilim laubali ya da ukala geldiyse ozur dileyerek..